06.09.2009 - Warszawa

"Sala Wielka w trakcie niedzielnego koncertu rozbrzmiewała muzyką wyjątkowo pogodną, zaprezentowana nie tylko z młodzieńczym wigorem i polotem, ale też zgodnie z ideą kompozytora. Według niego wspólne muzykowanie polega nie na błyskotliwym wykorzystywaniu i przeciwstawianiu instrumentów, lecz na ich stopieniu w różne grupy dźwiękowe i spójną całość zespołu. Tym wymogom, pod dynamicznym i pieczołowitym kierownictwem Monighettiego, Sinfonia Iuventus sprostała rewelacyjnie. Nie tylko w utworach ściśle orkiestrowych - menuetach i żywiołowej Uwerturze do „Wesele Figara" ale także w koncertach, nigdy nie zagłuszając solisty, lecz harmonijnie z nim dialogując. Zarówno w wirtuozowskich, jak i śpiewnych partiach solowych, łącznie z dopisanymi przez Monighettiego kadencjami (w pierwszych częściach obu koncertów), artysta fascynował nieskazitelną intonacją i pięknymi, soczystymi brzmieniem swego instrumentu. Oby takich koncertów było jak najwięcej".

Źródło: Eugeniusz Ratajczyk, Twoja Muza, Nr 5(36) październik-listopad 2009

 

Fragment wywiadu Rafała Bula z Ivanem Monighettim

Ivan Monighetti:
"Praca z Sinfonia Iuventus była bardzo interesująca i produktywna. Wszyscy muzycy orkiestry są świetnymi, znakomicie wykształconymi instrumentalistami. Uważam, że orkiestra ma ogromny potencjał twórczy. Przewaga takiego młodego zespołu polega na dużej otwartości, wrażliwości i gotowości do ryzyka. W sytuacji, gdy solista podejmuje się dodatkowo roli dyrygenta, od wszystkich uczestników muzykowania wymagane jest niezwykłe skupienie i koncentracja. To bardzo przypomina grę w zespole kameralnym. Na ile poradziliśmy sobie z zadaniem - osądzą nasi słuchacze. Prezentacja płyty odbędzie się we wrześniu 2009 roku."

Źródło: Rafał Bula, Twoja Muza, Nr 4(35) sierpień-wrzesień 2009

Fragment wywiadu Michała Mendyka z Ivanem Monighettim

Ivan Monighetti:
"(...) to nie tylko bardzo zdolni muzycy, lecz także artyści wyjątkowo otwarci, pragnący się uczyć, szukać nowych dróg. Dodam, że Sinfonia Iuventus to ewenement na skalę światową. Oczywiście w wielu krajach tworzy się młodzieżowe orkiestry, jednak najczęściej mają one charakter efemeryczny, związany z konkretnym projektem. Tymczasem warszawski zespół pracuje jak zawodowa orkiestra symfoniczna. Uważam, że to znakomity sposób na edukację i promocję młodych talentów (...)."

Źródło: Michał Mendyk, Dziennik (dodatek Kultura), piątek, 13 listopada 2009